EEN SIED IN DAT GROOT BOOK
Von
egalis
Mittwoch 08.09.2021, 21:18
Du möchtest die Antworten lesen und mitdiskutieren? Tritt erst der Gruppe bei. Gruppe beitreten
Von
egalis
Mittwoch 08.09.2021, 21:18
Du möchtest die Antworten lesen und mitdiskutieren? Tritt erst der Gruppe bei. Gruppe beitreten
Ik fahr mit Auto an de Ringkanal langs. Dat is so moi Weer. Dat Fenster an mien Tegensied hebb ik andaal dreiht. Kiek in de Kanaal un över ´t Water an de Kant güntsieds un frei mi an de bunte Blömen. Se spegeln sük in ´t Water. Tomal seeg ik een lüttjen Kielwater, man ohn Aant dorvör. Ik rück mien Fock wat nahder an de Ogen un nu seeg ik ok de Swemmer: Een Bisam is ´t. Sien Fell lücht as bruun Sied un een paar Waterdrüppen tinkeln.
In twede Gang fohr ik tegen hum. He stört sük dor nich an. Jungedi, hett de ´n Zahn drup! Wenn ik so swemmen sull, harr ik al lang keen Puust mehr hatt.
In een lüttjen Buggt sitten Stück of wat Aanten up Water. Kieken sük de Bisam an un aantjen wieder. Ok een Waterhenn stört sük nich an hum. Wor will he woll hen?
Dor – nu dreiht he of. Will an de Kant up mien Sied. Dat mutt ik sehn. Holl an un stieg ut. He kiekt mi mit sien swart Knoopsogen an. Eerst as ik segg: „Na du Lütten, wor wullt du denn hen?”, – dor hüppket he over Kopp un is wech. Kummt ok nich weer hoog. Blot dor, wor he unnerduukt is, sünd noch een paar Blasen up Water.
De Dag hett good anfangen, denk ik. Is doch immer weer een lüttje Glück, wenn de Natur sük in hör groot Book kieken lett.
ÖVERSETTEN
EINE SEITE IN DEM GROßEN BUCH
Ich fahre mit dem Auto am Ringkanal entlang. Es ist so schönes Wetter. Das Fenster an meiner Beifahrerseite habe ich heruntergedreht. Sehe in den Kanal und übers Wasser an den Rand gegenüber und freue mich an den bunten Blumen. Sie spiegeln sich im Wasser. Auf einmal sehe ich eine kleine Kielwelle, aber ohne Ente davor. Ich rücke meine Brille näher an meine Augen und sehe nun auch den Schwimmer: Ein Bisam ist es. Sein Fell schimmert wie braune Seide und ein paar Wassertropfen glitzern.
Im zweiten Gang fahre ich neben ihm. Er stört sich nicht daran. Meine Güte, hat der einen Zahn drauf! Wenn ich so schwimmen sollte, hätte ich schon lange keine Puste mehr gehabt!
In einer kleinen Bucht sitzen etliche Enten auf dem Wasser. Sehen sich den Bisam an und „entchen“ weiter. Auch ein Wasserhuhn stört sich nicht an ihm. Wohin will er wohl?
Da – jetzt dreht er ab. Will an die Kante auf meiner Seite. Das muss ich sehen. Halte an und steige aus. Er sieht mich mit seinen schwarzen Knopfaugen an. Erst als ich sage: „Na du Kleiner, wo willst du denn hin?“, da hüpft er kopfüber und ist weg. Kommt auch nicht wieder hoch. Nur da, wo er untergetaucht ist, sind noch ein paar Blasen auf dem Wasser.
Der Tag hat gut angefangen, denke ich. Ist doch immer wieder ein kleines Glück, wenn die Natur sich in ihr großes Buch sehen lässt…