SÖMMERDAG

Sömmerdag mit all sien Klören
kreeg uns to faat, wor de Hafer stunn.
In ´t Land leet sük een Kiewiet hören,
as wi uns schulig Grasbett funn´.

Hart an Hart - so legen wi
an ´t Koorn, bi uns in `t Land
De Sünn, de warmte di un mi,
Leevde spunn sien Band.

Un ik keek in dien klaar Ogen.
Se weern nett as dat Himmelsblau.
Een Wulkje sweev heel witt un boven.
Du weerst mien Mann un ik dien Fro.

Nu löppt dat Lengen Stapp för Stapp
noch stillkens de verburgen Padd
dorhen, wor mal uns Koornland weer.

Man dat
un di
un mi
- uns -
gifft dat nicht mehr...

©Elke Bontjer-Dobertin